İrem’in eski kırmızı Uno’suna bavullarımız ancak arka koltuğu yatırınca sığmıştı. Son sürat Ankara’ya gidiyorduk. Teypte “her gün bir parçamız kopar yolcukluk boyunca…” İrem sattı o arabayı. İkimiz de başka işlere taşındık. Ankara’nın o yazki – belki her yaza benzeyen – bunaltıcı sıcağı ve hafta sonu gitgelleri kaldı geriye.
0 cevap so far ↓
There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.