Hatırlayamadığımız bir zamandan beri bu evde üçümü…

Hatırlayamadığımız bir zamandan beri bu evde üçümüz birlikte yaşıyoruz, Bin, Mişka ve ben Zajo. Öyle uzun zamandır buradayız ki artık nereden nasıl geldiğimizi hatırlamıyoruz. Eskiden kimler olduğumuzu da bilmiyoruz. Hatta bazen kendi isimlerimizi bile unuttuğumuz oluyor. Ama asla unutmadığımız bir şey var: Yer çekimi gittikçe azalıyor ve her şey yerden kopup yukarıdaki boşluğa karışıyor. Mesela banyonun tavanı parçalanıp uçtu gitti bile. Banyodaki pek çok şeyle birlikte lavabo da koptu yerinden, boşluğa karıştı. Neyse ki şimdilik evin kalanında yer çekimi azalması o kadar şiddetli değil. Yine de önlem olarak kendimizi ağır tekerlekli sandalyelere bağladık. Evin içinde bunlarla geziyoruz. Neme lazım, bakarsın yer çekimi birden iyice azalıverir de uçar gideriz boşluğa.

Biz o boşluğa karışmak istemiyoruz. Korkuyoruz boşluktan, çok korkuyoruz. Ah, bir ölebilseydik… Evet, ölebilseydik keşke! Boşluktan kurtulmanın yolu ancak bu olurdu. Ama ölemiyoruz işte. İntiharı bile düşündük de hatırlayamadık nasıl yapıldığını. Bu evin içinde, geçmeyen bir zaman parçasında sıkışakaldık. Bir türlü ölemiyoruz ve ölesiye korkuyoruz ölememekten. İnsanın her zaman her istediği olmaz, gün gelir ölemez bile…

—————–
Yangın Duası – İstanbul Devlet Tiyatrosu
Yazan ve Yöneten: Berkun Oya
Oynayan: Ülkü Duru (Mişka), Ali Atay (Bin), Berkun Oya (Zajo)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s