____

Aşiyan’da boğaz kıyısındaki bir bankta oturan sıradan bir adam… Şehirdeki herhangi bir bankta oturan herhangi bir adam kadar sıradan… Dikkat çeken hiçbir özelliği yok. Zaten yoldan geçenlerin çoğu onu fark etmiyor, fark edenler de bir andan fazla bakmıyor.Adamın elinde sopadan yapılmış bir olta var, boğaza sarkıtılmış. Diğer elinde bir defa ısırılmış bir elma… Adam söyleniyor kendi kendine: “Bu ne biçim elma! Tadı buruk, kabuğu sert! Allah bilir kurtludur da… Benim elmalardan yana hiç şansım olmadı zaten.” Elmayı fırlatıyor denize, culp!

Adam oltayı bankın tahtaları arasına sıkıştırıyor, yan tarafta yerde duran eski pis bir çantayı alıp karıştırmaya başlıyor. Uzun bir uğraş sonrasında başka bir elma buluyor, çıkarıp elbisesinde parlatıyor. Yukarı kaldırıp güneş ışığında inceliyor elmayı, evirip çeviriyor uzun uzun, sonra onu da fırlatıp atıyor denize, culp! “Bunun rengi bile bozuk!”

Oltanın ipini çekip bir makaraya sarıyor, bakıyor ki ucunda hiçbir şey yok. “Sıkıldım zaten” diyor. Kalkıyor, bankın diğer yanında duran içi su dolu kovayı denize boşaltıyor. Çantayı omzuna asıp kovayla oltayı bir eline, oturmadan önce banka serdiği kirli yırtık battaniyeyi de topak yapıp diğer kolunun altına alıyor. “Gidip elma toplayayım bari, pazarcılar gitmiştir artık” diyor ve en yakın mahalle pazarına doğru yola çıkıyor.

Şimdi o bankta bunlara ilişkin bir yaşanmışlık kalmamıştır ve dalgalarla betona çarpan biri dişlenmiş iki elma da kurda kuşa yem olunca adamın kişisel tarihinin bu kısmı sonsuza dek yok olacaktır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s