____

Bir sabah gazeteyi açtığında dünyanın artık eskisi gibi olmadığını göreceksin. Evet, artık haberleri öğrenmek için gazeteleri beklemen gerekmiyor. Büyük felaketlerin haberleri gelip seni buluyor, sen öğrenmek istemesen de. Ama daha küçük çaplı felaketleri duymayabiliyorsun gazetede çıkana kadar. Bunu da duymamış olacaksın, o sabah nereden estiyse bir gazete alacaksın vapurda okumak için, sayfalarında gezinirken onun fotoğrafını göreceksin, gülümseyeceksin belki, sonra haberin başlığına takılacak gözün: Son Noktayı Koydu…

O sabah gazeteyi açtığında artık dünya eskisi gibi olmayacak. Her yazdığını yutarcasına okuduğun, dönüp bir daha okuduğun, yine yazsa yine okuyacağın o adam bir daha hiç yazmayacak. Seni sen edenlerden biri daha artık yok, sen senden biraz daha uzaksın şimdi.

Üzüleceksin, ağlayacaksın hatta. Üstelik bu kadar üzüleceğini düşünmemişsin, çünkü aslında onun öleceğini hiç düşünmemişsin. Sen yokken yazmış ve ölmüşlere üzülmessin, ama sen okuyadururken o da yazagelmiştir hep, belki bu sebeple daha çok sevmişsindir onu diğerlerinden.

Dönüşü olmayan şeyler var hayatta, bu haberin de dönüşü yok. Ertesi gün gazete bir tekzip yayınlamayacak. Bu haber hep bu şekliyle kalacak sende, o vapurun açığında yarı soğuk baharımsı bir günde okuduğun kötü haber olarak kalacak. Artık dünya eskisi gibi olmayacak.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s